Zabytki Przemyśla

Wspaniałe miasto na wycieczkę

Cmentarz główny

Kaplica cmentarna W tradycji chrześcijańskiej praktykuje się zwyczaj, że zmarłych możemy chować w ziemi poświęconej. Od dawnych lat praktykowano, że cmentarze lokalizowano przy świątyniach. Na gruntach miejskich po najstarszych miejscach wiecznego spoczynku, często nie zostało żadnego śladu. Dookoła świątyni chowano zwykłych ludzi a w kaplicach, pod posadzką czy podziemiach kościelnych osoby zasłużone. Zwyczaj pochówków przy świątyni istniał do umocnienia się władzy austriackiej w Galicji. Przywieziono do wtedy do Przemyśla standardy, które stosowano w innych częściach cesarstwa. O wyprowadzeniu miejsc pochówku za miasto było spowodowane względami epidemiologicznymi. Rozkładające się zwłoki często zatruwały wody podskórne, którymi mogły przedostać się do studni. Zatrucie studni powodowało z kolei groźne choroby. Tworzone nowe cmentarze nazywano publicznymi i chowano tam wszystkie osoby wyznania chrześcijańskiego bez względu na narodowość. Jedynie Żydom pozwolono chowania na własnym cmentarzu. Pierwszy cmentarz publiczny miał lokalizację przy dzisiejszych ulicach Dworskiego i Konarskiego. Przy zmianie lokalizacji na Słowackiego, już 1883 roku na starym cmentarzu zakazano pochówków. Likwidacja cmentarza trwała do 1910 roku a wybrane nagrobki przenoszono na Cmentarz Główny.  

Grobowiec w starej części cmentarza Początki cmentarza na Słowackiego datuje się najprawdopodobniej na rok 1831, kiedy do zaboru austriackiego ściągnęli uciekinierzy z powstania listopadowego. Przynieśli oni źródło cholery i tam dokonywano pochówków osób zmarłych na choroby zakaźne. Władze świeckie i kościelne ustaliły wtedy surowe zasady sanitarne. Cholera nawiedzała Przemyśl jeszcze kilkukrotnie. Z biegiem czasu cmentarz choleryczny przekształcono na publiczny. Kaplicę cmentarną ufundowaną przez Teresę i Franciszka Małkowskich wybudowano w roku 1959, jak wynika z tablicy pamiątkowej. Najstarszy nagrobek pochodzi z 1806 roku ale został on przeniesiony z Cmentarza Starego. Najstarsze nagrobki stawiane na cmentarzu głównym to lata sześćdziesiątych XIX wieku. Cmentarz należał do gminy i jego granice się ciągle poszerzały poprzez wykup sąsiednich gruntów. Dziś cmentarz ma powierzchnię 16,5 ha. W 1909 cmentarz opasano murem nakrytym czerwoną dachówką z szeregiem słupów i wnękami dekoracyjnymi. Na cmentarzu pochowani są uczestnicy powstania listopadowego i styczniowego. Na cmentarzu leży wiele wybitnych postaci z poprzednich epok. Podczas wycieczki po cmentarnych alejkach znajdziemy tam takie nazwiska jak Glazer, Dworski, Kormosz czy Cehlyński.

Niedźwiedź - symbol miasta
Rynek w Przemyślu
Kamienice nad Sanem
Pałac w Krasiczynie
Forty Twierdzy Przemyśl