Zabytki Przemyśla

Wspaniałe miasto na wycieczkę

Pałac Lubomirskich w Przemyślu

Rynek we Lwowie Pisana historia Bakończyc zaczyna się w połowie XIV wieku, gdy starosta węgierski zakłada tu zwierzyniec, który później przekształcono na folwark. W owym czasie po upadku panowania ruskiego, początkowo zapanował chaos i ta część Ziemi Przemyskiej przechodziła do rąk polskich, węgierskich, a dodatkowo pojawiali się tu Tatarzy. Ostatecznie Rzeczpospolita utrwaliła swoje panowanie do czasów zaborów. Bakończyce weszły w skład dóbr królewskich i powstał tam dwór z umocnieniami obronnymi ze względu na częste najazdy Tatarów. Dwór pustoszyli również Kozacy, Szwedzi i przybysze z Siedmiogrodu. Po rozbiorach cesarz sprzedał dobra bakończyckie rodzinie Cetnerów, nadając im równocześnie tytuł hrabiowski, lecz dynastia wkrótce wygasła. Cetnerowie urządzili ogrody dookoła dworku. Majątek dziedziczy Eleonora Mniszchowa, której synowie sprzedali dobra Czartoryskim, a ci następnie Lubomirskim. Hieronim Lubomirski jest inicjatorem budowy pałacu i do prac zatrudnia architekta krakowskiego Maksymiliana Nitscha. Prace trwały od 1885 przez 2 lata ale środki na budowę się skończyły i nie urządzono wnętrz budynku. Podstawa pałacu ma kształt prostokątny a budynek urozmaicają baszty, wieża i tarasy. Całość została wzniesiona w stylu eklektycznym. Dookoła pałacu utworzono park o powierzchni 7 hektarów razem ze stawem i wysepką. W pobliżu pałacu pracował browar i urządzono hodowlę koni. Działania podczas pierwszej wojny światowej przyczyniły się do zniszczenia dachu. Pałac był narażony na ostrzał bo znajdował się we wnętrzu Twierdzy Przemyśl. Pałac już nigdy nie został doprowadzony do stanu posiadłości szlacheckiej jak sobie wymarzyli Lubomirscy, którzy w ciężkich czasach znaleźli schronienie we Wiedniu. Po drugiej wojnie w budynku urządzono technikum rolnicze a od 2006 roku uczelnię wyższą.

Niedźwiedź - symbol miasta
Rynek w Przemyślu
Kamienice nad Sanem
Pałac w Krasiczynie
Forty Twierdzy Przemyśl